Ramaekers-Meijer, Jan Baptist Marie & Maria
H15
K Jan Baptist Herman Marie Ramaekers
- Een kruis met XP -
Het grafkruis is door Jan Ramaekers zelf ontworpen voor het graf van zijn moeder op de Algemene Begraafplaats Tongerseweg te Maastricht. In 1999 werd het kruis verplaatst naar het Rooms Katholiek Kerkhof St. Pieter.
Jan Ramaekers / * 17-8-1916 † 14-10-1999 / ∞ / Maria Meijer
J.B.H.M. Ramaekers werd op 17 augustus 1916 geboren te Roermond. De familie Ramaekers verhuisde in 1919 naar Maastricht. Jan Ramaekers doorliep het Rijks Gymnasium te Maastricht om vervolgens te studeren aan de MTS te Heerlen. In juli 1939 ontving hij zijn diploma. Hierna volgden de militaire dienst en de oorlog, zodat hij niet direct aan werken toekwam. Vanaf juni 1940 was Ramaekers werkzaam voor het architectenbureau van Swinkels. Vanaf 1941 was hij opzichter voor een Maastrichtse woningbouwvereniging en gedurende de oorlog werkte hij in Maastricht als administrator bij de woningvereniging, als technisch ambtenaar bij bouw- en woningtoezicht en bij de dienst stadsontwikkeling van de gemeente Maastricht. In oktober 1942 begon hij met de studie Hoger Bouwkundig Onderwijs te Tilburg, die hij met onderbrekingen in 1948 afrondde. In maart 1945 keert hij terug bij Swinkels om er tot en met 1952 te blijven werken. Gedurende deze periode zijn een paar ontwerpen aan hem toe te schrijven, zoals de banken in de kerk van Broekhuizenvorst en de kerk van Baarlo. Deze werd zelfs geheel door Ramaekers ontworpen en uitgevoerd ten gevolge van de overwerktheid van Swinkels. Vandaar dat bisdomblad Credo de kerk van Baarlo in eerste instantie aan hem toeschreef. In september 1952 besloot de BBC echter, dat dit gerectificeerd diende te worden, omdat de bemoeienissen van Swinkels naar haar mening substantieel waren geweest. Bovendien lag de verantwoordelijkheid bij bureau Swinkels, dus kon een werknemer niet met de eer gaan strijken. Hierna startte Ramaekers zijn eigen architectenbureau en opende in januari 1953 zijn deuren in Maastricht. Vervolgens ontwierp hij in Blerick de H. Hubertuskerk en de St. Oda in Weert-Boshoven. Tenslotte bouwde hij nog de H. Vitus in Well, die overigens een uitgewerkte kopie is van de kerk in Blerick. Hij gebruikte het boek Sanctuaires Chrétiens de Syrie, van Jean Lassus en de afbeeldingen van deze vroegchristelijke kerken als inspiratiebron. Mede hierdoor lijken zijn kerken sterk op elkaar.
Opvallend gegeven: in een brief van 2 juli 1952 aan de BBC gaf Ramaekers aan, geen verwijten te willen horen over de ‘Bossche School’-stijl, die hij zou hanteren. Blijkbaar rekende hij zich niet tot deze richting. In een brief aan pastoor Höppener te Blerick schreef hij, blijkbaar naar aanleiding van een artikeltje, dat hem was toegezonden, dat hij zichzelf niet als een traditionalist zag, maar als een traditioneel architect. In 1961 stelde hij een rapport op met betrekking tot de kapconstructie van de Sint-Gerlachuskerk te Houthem, die vervolgens onder zijn leiding gerestaureerd werd. Dit werk was in 1967 voltooid. Verder is de dokterswoning van Tromp aan de Prestantstraat in Maastricht* nog een bekend ontwerp van zijn hand. Van 1971 tot en met zijn pensionering in 1981 fungeerde Ramaekers als docent aan de Academie voor Toegepaste Kunsten in Maastricht. Ramaekers overleed op 14 oktober 1999 te Maastricht.
Bron: Dr. A. Jacobs en Drs. A.A. Wiekart – Kerken na 1940. Inventarisatie en waardenstelling kerkelijke bouwkunst na 1940 –Roermond – Stichting Monumentenhuis Limburg, 2003.
*Noodkerk
In 1951 kwamen plannen tot rijping in de parochie van Caberg, als gevolg van de verwachte uitbreidingen van Maastricht. Daarbij lag het in de bedoeling, een nieuwe, grote kerk te gaan bouwen voor de H. Hartparochie en de oude kerk vervolgens tot hulpkerk te reduceren. Kapelaan H.M. Frissen kreeg de opdracht als ‘bouwkapelaan’ te gaan fungeren. Allereerst werd een noodkerk gebouwd aan de St. Lucassingel in 1953. Een tekening – die nog bij op bisdom aanwezig was - werd geleverd door Jos Kuitems en behelsde een iets grotere noodkerk dan degene, die in Roermond op de Kemp werd gebouwd. De firma J. van Kan bouwde haar. Op 7 maart 1954 werd de kerk door deken mgr. J. Ingendaal in gebruik genomen.
De voormalige noodkerk van Caberg. Met dank aan Dhr. Jules Bonnet.
Kerk De plannen voor de nieuwe kerk kregen steun van de Maastrichtse M5-actie. Het bureau van Swinkels en Salemans werd aangezocht om de nieuwe kerk te ontwerpen. Op het eerste ontwerp uit 1959 prijkt de naam van A.H.J. Swinkels. De bouw werd gegund aan de Gebroeders Cremers te Maastricht en de eerste steen werd op 2 oktober 1960 gelegd. De consecratie volgde op 1 oktober 1961 door mgr. Moors. De Christoforuskerk stond centraal in de nieuwbouwwijk Caberg aan een doorgaande weg. Mede door de nog steeds bestaande toren was de kerk een landmark. Dankzij de omliggende bebouwing van G.J.W. Snelders aan de ruimte voor de kerk kreeg de wijk hier een open plein met winkelcentrum als logisch middelpunt van de wijk. In 1960 werd besloten, de parochie alsnog te splitsen, omdat de parochie anders wel erg groot zou worden. De Christoforuskerk kreeg hierdoor een zelfstandige parochie. Frissen werd de eerste pastoor van deze parochie. Bron: Kerkgebouwen in Limburg. Aanvulling: de Christoforuskerk in inmiddels gesloopt. De dokterswoning van Dr. Tromp werd omtrent 1962 gebouwd op de plek waar de voormalige noodkerk van Caberg heeft gestaan. Jan werd geboren op 17 augustus 1916. Hij overleed 14 oktober 1999, 83 jaar oud en werd 19 oktober 1999 te St. Pieter begraven. Jan en ziin echtgenote waren lid van het Gerarduskoor. Hij woonde aan de Hoge Kanaaldijk 14 te Maastricht.
19-10-1999
Bodemgraf
Graf met kunstwaarde