Hubertus Jongen - Ida Joanna Philomena Frissen

R12
Geruimd

 Hubertus Jongen - Ida Joanna Philomena Frissen

- H. Hubertus op zuil -

Hubertus / Jongen / * 1880  † 1961 / Pauline Frissen / * 1877  † 1963

Dit grafmonument is herplaatst als adoptiegraf. Zie: het St. Hubertuspleintje.

Tekst op graf(steen)

- H. Hubertus op zuil - Hubertus / Jongen / * 1880 † 1961 / Pauline Frissen / * 1877 † 1963
Graf geruimd op 27 augustus 2012
Bodemgraf

Historisch perspectief

Vak R 12: geruimd 27 augustus 2012; restant op 27 augustus 2012. Dit grafmonument is herplaatst als adoptiegraf. Zie: het St. Hubertuspleintje.

Detail.

 Hubertus Jongen - Ida Joanna Philomena Frissen

- H. Hubertus op zuil -

Hubertus / Jongen / * 1880  † 1961 / Pauline Frissen / * 1877  † 1963

De ouders van Hubertus JONGEN waren:
Servatius Hubertus JONGEN geboren op 12 mei 1855 te St. Pieter. Hij huwde Hubertina Helena JANSSEN 19 juli 1880 te St. Pieter. Servatius overleed 28 juni 1895, 40 jaar oud te St. Pieter. Hij werd begraven op 30 juni 1895 te St. Pieter in vak G 53. Dit graf werd geruimd na 12 oktober 1962.
Hubertina Helena JANSSEN geboren op 30 juni 1860 te St. Pieter. Hubertina overleed 12 oktober 1942, 82 jaar oud te Maastricht. Zij werd bijgezet te St. Pieter in vak G 53. Landbouwster in 1908 en 1918.

Hubertus werd geboren en gedoopt op 16 augustus 1880 te St. Pieter. Hij huwde Ida Joanna Philomena FRISSEN,
dochter van Joannes Lambertus Hubertus FRISSEN en Maria Joanna Hubertina STARMANS, 29 november 1912 te St. Pieter. Het kerkelijk huwelijk werd 30 november 1912 te St. Pieter ingezegend; getuigen waren: Joseph FRISSEN, Gulielmus JONGEN en Joannes ROSIER.
 

Kinderen o.a.:
i. Helena Hubertina JONGEN geboren op 22 oktober 1913 te Maastricht. Leneke overleed 17 maart 2006 te Maastricht en werd 25 maart 2006 te St. Pieter begraven.
Zie:
vak E Tusek.

ii. Servatius Wilhelmus Hubertus JONGEN 19 oktober 1914 geboren te St. Pieter.
iii. Johannes Hubertus JONGEN geboren op 31 mei 1916 te St. Pieter. Jean overleed 24 april 1976 door een noodlottig ongeval te Maastricht en werd te St. Pieter begraven.
Zie: geruimd vak G.

Hubertus overleed 21 februari 1961, ruim 80 jaar oud te Maastricht en werd 24 februari 1961 te St. Pieter begraven. Hij was landbouwer in 1912. Lid van de Derde Orde van St. Franciscus en lid van de Canisius Congregatie. Pauline werd geboren op 18 maart 1877 te St. Pieter en gedoopt op 19 maart 1877 te St. Pieter. Zij overleed 27 april 1963, 86 jaar oud te Maastricht en werd 1 mei 1963 bijgezet te St. Pieter. Lid van de Derde Orde van de H. Franciscus en lid van de St. Anna-congregatie. Bekend adres: Mergelweg 91 te Maastricht.

 

 

 

 

 

 

 

De Nieuwe Limburger van 20 februari 1959: Hubert Jongen, 65 jaar tuinder op Sint-Pieter

Honderd bossen prei 72 cent, 1 kilo aardappelen voor 1 cent

De heer Hubert Jongen is nog een van de weinige tuinders op St.-Pieter-Maastricht. Vroeger werd St.-Pieter praktisch uitsluitend bevolkt door tuinders, maar in de loop der jaren, speciaal in de crisisjaren tussen 1930-1940 kwam de klad in dit beroep en vele tuinders gingen over naar de industrie. Hubert Jongen heeft echter alle moeilijkheden het hoofd weten te bieden, zodat hij nu gedurende 65 jaar het beroep van tuinder uitoefent. Geen kleinigheid. Reeds in 1894, op veertienjarige leeftijd, ging Hubert Jongen voor het eerst naar de tuinderij; om prei en sla te poten en met zijn 79 jaren kan men hem nog iedere dag met zijn gereedschap naar het land zien trekken. Dat het leven van een tuinder niet over „spruitjes” gaat, daarvan kan Hubert Jongen meepraten. Goede en bar slechte tijden wisselden elkaar af. De „goede oude tijd” was blijkbaar toch niet zo goed als velen wel denken. Ook toen viel het niet altijd mee. Er moest flink worden aangepakt om aan de kost te komen. Zo was er bijvoorbeeld een tijd, dat honderd bossen prei slechts 72 cent opleverden en dat een kilo aardappelen voor één cent van de hand ging.

BESTE JAREN

De beste jaren voor de tuinders van St.-Pieter waren ongetwijfeld, die in en na de eerste wereldoorlog. Toen verdiende men goed geld en werd er ook flink kermis gevierd. Gedurende de eerste wereldoorlog heeft Hubert Jongen nog zestien maanden als soldaat de grenzen helpen bewaken. Hij was toen reeds gehuwd met Ita, Johanna, Wilhelmina Frissen. Het echtpaar had twee kinderen en de vergoeding, die soldaat Jongen voor zijn gezin ontving bedroeg 70 cent per dag. Dat Hubert Jongen alle ups and downs te boven wist te komen, heeft hij zeer zeker voor een groot gedeelte te danken aan zijn echtgenote, die hem altijd trouw terzijde heeft gestaan. De familie Jongen is wat men noemt een echte St.-Pieterse familie. Gedurende ruim driehonderd jaren is zij op St.-Pieter gevestigd. Hubert Jongen werd in 1880 geboren in de „koil” en woont sinds zijn huwelijk Mergelweg 91. Ongetwijfeld zal de familie Jongen ter gelegenheid van dit unieke feit in de familiekring wel een „drupke” drinken.

 

 

St. Hubertus.

Jef Courtens, een bekende van de familie, maakte deze mooie St. Hubertus. Het beeld werd tijdelijk verwijderd door het kerkhofbeheer en in opslag geplaatst ter voorkoming van verdere schade, omdat het beeld wankel stond op de zuil.

 

 

Jef Courtens. De beeldhouwer Jef Courtens overleed zaterdag 16 mei 2009 op 85-jarige leeftijd  te Maastricht. Hij werd geboren te Maastricht op 12 augustus 1923.
Courtens, opgeleid door de bekende beeldhouwer Charles Vos, maakte een deel van zijn werkzame leven religieuze kunst.
In de pandtuin van St. Servaasbasiliek staat zijn beeld van de bisschoppen Monulfus en Gondulfus. In Venray staat naast de St.-Petrus Bandenkerk zijn beeld van een monnik die herinnert aan het rijke kloosterleven in Venray. Jef Courtens was afkomstig uit een gezin van twaalf kinderen in Maastricht. De toenmalige directeur van de Mosa, waar Jef als 13-jarige aan de slag ging, onderkende zijn artistieke talent. Courtens ging van 1940-1944 naar de kunstnijverheidsschool. Vanaf 1963 maakte hij vooral kinderportretten en moderne gevelstenen op speciaal verzoek.

Jef Courtens aan het werk bij de vervaardiging van twee verschillende boekensteunen in Chamotte klei: arbeidende mijnwerkers (kompels of koempels).