Poeteren van, Johannes Nicolaas Adrianus
Z89
Johannes Nicolaas Adrianus van Poeteren
- Een berglandschap met sneeuw en opgaande zon als middelpunt gevat in Edelweiss -
De grafsteen werd ontworpen door Dhr. Cortjens en uitgevoerd door steenhouwer Hilgers. Een bekende uitspraak van Hans bij slecht weer tijdens de bergwandelingen was: "Het zonnetje komt zo".
Ir. Hans / van Poeteren / * 19-1-1913 / † 17-9-1998
De ouders van Johannes Nicolaas Adrianus VAN POETEREN waren Nicolaas VAN POETEREN en Elizabeth Cornelia VAN GOOR.
Hans werd geboren op 19 januari 1913 te Wageningen. Hij huwde Louise Christine Egbertine Françoise CORDES, dochter van Jan Isaäc CORDES en Reiniera Johanna ROIJER, 16 september 1940 (kerkelijk huwelijk te Drempt op 16 september 1940 in de N.H. gemeente Oldekeppel) te Hoog-Keppel. Hans overleed 17 september 1998, 85 jaar oud te Maastricht en werd gecremeerd op 22 september 1998 te Heerlen. 2 november 1998 werd de asbus bijgezet te St. Pieter. Hans was de eerste voorzitter van de Maastrichtse Ski Club. Louise Christine Egbertine Françoise CORDES werd geboren op 24 oktober 1915 te Ouder-Amstel. Isa overleed 21 september 2000, 84 jaar oud te 's-Gravenhage en werd gecremeerd op 25 september 2000 te 's-Gravenhage. De as werd op de Noordzee uitgestrooid.
Hun oudste zoon Guus van Poeteren e-mailde mij wat meer details:
Ir. Johannes Nicolaas Adrianus (Hans) van Poeteren, zoon van Ir. Nicolaas (Nico) van Poeteren (inspecteur-hoofd van de Plantenziektekundige Dienst) en Elizabeth Cornelia (Betsy) van Goor (tuinbouwkundige bij het Rijksproefstation voor Zaadcontrole te Wageningen), geboren te Wageningen op 19 januari 1913, directeur PTT (sinds 1989 KPN) van het telefoondistrict Maastricht (elektrotechnisch ingenieur, vakgebied: zwakstroom), overleden (85 jaar oud) te Maastricht op 17 september 1998, gecremeerd op 22 september 1998 - op 2 november 1998 werd de asbus bijgezet te St. Pieter, trouwt (resp. 27 en 24 jaar oud) te Hoog Keppel; het huwelijk is voltrokken door de burgemeester, zijnde de vader van de bruid op 16 september 1940, kerkelijk huwelijk te Drempt op 16 september 1940 in de N.H. gemeente Oldekeppel, met Louise Christine Egbertine Françoise (Isa) Cordes, dochter van Jan Isaäc Cordes (burgemeester van Ouder-Amstel (1913) en Hummelo & Keppel (1920)) en Reiniera Johanna (Hanna) Roijer, geboren te Ouder Amstel op 24 oktober 1915, administratief medewerkster/secretaresse bij de Johanniter Orde te 's-Gravenhage, overleden (84 jaar oud) te 's-Gravenhage op 21 september 2000, gecremeerd te 's-Gravenhage op 25 september 2000 met asverstrooiing op de Noordzee.
Uit dit huwelijk 2 zonen: i. Gustaaf Gerhard (Guus), geboren te 's-Gravenhage op 17 januari 1946. ii. Erik, geboren te 's-Gravenhage op 28 maart 1947.
Hans is opgegroeid in een rustige en beschermde omgeving. Zijn jongere broer Guus had beslist een ondernemend karakter, dit waren geen storende tegenstellingen maar ze waren er wel. Ook heeft hij veel energie moeten stoppen in zijn studies. Na zijn HBS-B tijd in Wageningen ging Hans elektrotechniek (schakeltechniek) studeren bij de TH Delft. Na de afronding hiervan heeft hij nog enkele jaren bij een professor gewerkt. Na bijna een jaar in Haarlem te hebben gewoond is hij met Isa in 1940 verhuisd naar Den Haag. Hans heeft altijd vermeld gestaan in de telefoongids zowel in Den Haag als ook in Maastricht, veel collega's deden dat juist niet. Het telefoonnummer in Den Haag was 395494. Als jongvolwassene heeft hij zijn talen verder ontwikkeld. In de Tweede Wereldoorlog heeft hij samen met zijn vrouw Zweeds geleerd en nog later Esperanto en Spaans.
Begin 1940 solliciteerde hij bij Philips en PTT. Het is PTT geworden, meer zekerheid op behoud van de baan. Bij zijn aantreden maakte Hans al deel uit van de "Centrale Directie der PTT". Voor de besluitvorming van een nieuwe telefooncentrale vervulde hij een centrale rol. Bij iedere ingebruikneming van een nieuwe telefooncentrale was hij persoonlijk aanwezig, hij volgde alles totdat het goed was. Hans was een workaholic. Een werkweek van 90 uur was meer regelmaat dan uitzondering, dat heeft hem dan ook zijn huwelijk gekost. Tot 1964 heeft hij gewerkt op het Dr. Neherlaboratorium te Leidschendam. 1 jaar was hij adjunct directeur in Den Haag. In 1965 werd hij benoemd tot directeur van het telefoondistrict Maastricht en verhuisde naar Maastricht. Karakterologisch was hij in feite een einzelgänger. De Centrale Directie heeft hem de ruimte gegeven om in Europees verband een standaardisering te realiseren voor het gebruik van symbolen (in bouwtekeningen) in de Telefonie. Pas enkele jaren na zijn pensionering in 1978 heeft hij deze taak kunnen afronden.
Hij was een berekenend man en voelde zich goed bij zekerheden. Zakelijke besluiten waren geen probleem, in de privé sfeer lukte hem dat niet of te nauwer nood. Hans had een sterk richtingsgevoel, ook dat kwam goed van pas bij zijn passie voor de bergsport. Een meester in het gebruik van een kompas, in dichte mist toch zijn doel kunnen bereiken in de Oostenrijkse bergen. Alpinisme, skiën en fotograferen waren zijn favorieten. Omdat hij het Oostenrijkse Alpengebied goed kende en over veel dia's beschikte gaf hij met bepaalde regelmaat informatiebijeenkomsten voor de Österreichische Alpenverein afdeling Den Haag. Hij was de eerste voorzitter van de Maastrichtse Ski Club. Hans had een brede belangstelling, ook voor de genealogie. Hij vond het mooi dat zijn oudste zoon zich interesseerde voor stamboomonderzoek.
Na zijn pensionering ging het bergafwaarts met zijn gezondheid. Vele medische ingrepen hebben deze forse man 1,96 m. nog tot zijn 85ste jaar op de been gehouden.
02-11-1998
Urn