Kesselaer-Lamkin / Kesselaer-Bosch

H52

Ludovicus Kesselaer - Theodora Hubertina Bosch

- Sterre der Zee en basiliek -

In memoriam / Theodora Bosch / * 27-3-1922 † 11-10-1990 / echtgenote van / Ludovicus Kesselaer / * 22-12-1920 † 10-1-1992

Tekst op graf(steen)

- Sterre der Zee en basiliek - In memoriam / Theodora Bosch / * 27-3-1922 † 11-10-1990 / echtgenote van / Ludovicus Kesselaer / * 22-12-1920 † 10-1-1992
18-08-1948
Bodemgraf

Historisch perspectief

Ludovicus Kesselaer - Theodora Hubertina Bosch

- Sterre der Zee en basiliek -

In memoriam / Theodora Bosch / * 27-3-1922 † 11-10-1990 / echtgenote van / Ludovicus Kesselaer / * 22-12-1920 † 10-1-1992

De ouders van Ludovicus KESSELAER waren:
Andreas Ludovicus Martinus KESSELAER geboren op 29 juni 1887 te Maastricht en gedoopt op 29 juni 1887 te Maastricht, St. Mathias. Andreas huwde Maria Catharina Margaretha LAMKIN 31 januari 1913 te St. Pieter. Het huwelijk werd ingezegend op 1 februari 1913 te St. Pieter; getuigen: Christianus LAMKIN en Joseph VOLKERS. Andreas overleed 15 augustus 1948, 61 jaar oud, 15 augustus 1948 in het  Ziekenhuis Calvariënberg te Maastricht en werd 18 augustus 1948 te St. Pieter begraven. Bij zijn huwelijk in 1913 was hij magazijnknecht van beroep. Woonadres: Papenweg 75 te Maastricht (St. Pieter).

Maria Catharina Margaretha LAMKIN werd geboren en gedoopt op 17 november 1884 te St. Pieter. Zij overleed 28 februari 1963, 78 jaar oud Ziekenhuis Calvariënberg Abtstraat 2 te Maastricht en werd 2 maart 1963 bijgezet te St. Pieter.

 

 

 

 

 

 

 

 

Govie Kesselaer.

 

Antoon Joseph Hubert KESSELAER (1857-1924) - vader van Andreas - was de bekende deender/govie Kesselaer. In 1884 - bij het huwelijk met Gertrudis REIJERS - was hij, evenals zijn vader Philip Kesselaer, echter nog kleermaker van beroep.

 

Funiculì Funiculà is waarschijnlijk het bekendste Napolitaanse volkslied. Het lied werd geschreven in 1880 door Peppino Turco (tekst) en Luigi Denza (muziek) ter gelegenheid van het feest van Piedigrotta, op 8 september van dat jaar. Sinds de jaren dertig van de 19e eeuw werd op dit festival een schrijfwedstrijd voor Napolitaanse liederen gehouden. Turco en Denza schreven dit lied voor de grap, in Napolitaans dialect, naar aanleiding van de opening van de eerste kabelbaan (funicolare) op de Vesuvius op 6 mei 1880, die de toeristen naar de krater van de vulkaan bracht. Het lied won de wedstrijd op het festival en wordt sindsdien beschouwd als het lied dat aan het begin stond van de bloei van de Napolitaanse liedtraditie.
In de Jordaan in Amsterdam werd een variant bekend waarin zowel de Jordanese liefde voor het Napolitaanse lied als voor jenever tot uitdrukking kwam.
Jajem, jajem, jajem moet er zijn.
Jajem, jajem, jajem moet er zijn.
We nemen er een, we nemen er twee, we nemen er drie, we nemen er vier.
En als er dan geen jajem is dan drinken we maar bier.

(Jajem is bargoens voor "jenever".) Bron: Funiculì Funiculà - Wikipedia.

  De Nieuwe Koerier van 20 oktober 1891.   

 

 

Een Maastrichtse variant op deze melodie is "Meer dao ligk 'nne goovie in 't water":

 

Refrein:
Meer dao ligk ‘nne goovie (deender) in ’t water,
Verzoep ‘m mer, verzoep ‘m mer.
Meer dao ligk ‘nne goovie in ’t water,

Verzoep ‘m mer, ('t is Kesseleers), verzoep ‘m mer.
la, la, la, la, la, la, la, la, la, la
Verzoep ‘m mer, verzoep ‘m mer.
la, la, la, la, la, la, la, la, la, la

Verzoep ‘m mer, verzoep ‘m mer.                

 

 

Uit de gezinskaart Kesselaer-Reijers: agent van politie lees: badmeester. Hij wordt bij zijn pensionering badmeester in de Bogaardenstraat 38 te Maastricht bij de Maastrichtsche Badhuismaatschappij.
Uit de Limburkoerier van 20 augustus 1921:

 

Jos Perry schrijft in het boek: Roomsche kinine tegen roode koorts: arbeidersbeweging en katholieke kerk in Maastricht 1880-1920 - Amsterdam 1983 over de rol die Kesselaer speelt tijdens de staking van de glasblazers tegen Regout in 1895. Kesselaer zou "aan het venster" afgeluisterd hebben teneinde socialistische grondslagen op te merken in een vergadering van de aardewerkers. Vandaar de wens om hem "te laten verzuipen"?                                 

 

En de naam van Kesselaer wordt spontaan "meegebruld". Waarom? Zijn afluisterrol tijdens de staking?

Hoe kwam men in deze tijd aan deze melodieën? Er was nog geen radio. Wel was er op kermissen, markten en cafés draaiorgelmuziek te horen met melodieën uit bekende operettes e.d. In de fabrieken werden liedjes gezongen, vaak afkomstig uit het Waalse. Soldatenliederen waren alom bekend. Fons Olterdissen maakte dankbaar gebruik van deze bekende melodieën en schreef er een tekst in het dialect bij. Fons woonde aan de Boschstraat en zal wellicht vaker geïnspireerd zijn door de klanken uit de omgeving welke zijn raam binnenwaaiden. Met dank aan Dhr. Huub Noten (†).

 

De "handboeien" (knevelketting) van Antoon Joseph Hubert KESSELAER. Met dank aan Dhr. Jo Kesselaer.

Frans Karel van de Laar maakte de beeldengroep "Dao kómme ze", een beeldengroep van bekende stadsfiguren, gemaakt in 1911. Goovie Kesselaer zorgt voor de openbare orde. Deze beeldengroep is te bewonderen in de entreehal van het hoofdbureau van Politie te Maastricht. Bij gelegenheid van de verhuizing van het politiebureau van het Vrijthof naar de Sint Hubertuslaan werd een burgercomité opgericht onder leiding van F. Dassen. Dit comité zamelde zestienduizend gulden in waarvoor een bronzen afgietsel kon worden laten gemaakt, een geschenk van 'de Maastrichtse burgerij' aan de gemeentepolitie. Bron: Ubachs/Evers, Historische Encyclopedie Maastricht - 2005. Foto: Breur Henket.

 

 

Ludovicus werd geboren op 22 december 1920. Hij overleed 10 januari 1992, 71 jaar oud. Louis werd 14 januari 1992 bijgezet in het graf van zijn echtgenote te St. Pieter. Louis huwde Theodora BOSCH, dochter van Franciscus BOSCH en Anna Catharina ARPOT, 25 september 1942. Theodora werd geboren op 27 maart 1922. Louise overleed 11 oktober 1990, 68 jaar oud te Maastricht. Theodora werd bijgezet op 16 oktober 1990 te St. Pieter. Beide echtgenoten werden in het ouderlijk graf Kesselaer-Lamkin bijgezet. De zwarte grafplaat werd over de oorspronkelijke plaat geplaatst.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bron: familieadvertenties Centraal Bureau voor Genealogie - Den Haag.

 

 

 

 

 

 

 

 

16 oktober 1990: begrafenis Theodora Bosch-Ludovicus Kesselaer. Duidelijk zichtbaar op beide foto's is de oorspronkelijke hardstenen grafplaat. Het graf van J. Peree staat hier nog op de oorspronkelijke plek.

Omtrent 1967: het originele graf van Andreas Kesselaer en Margaretha Lamkin. Op de foto Theodora Kesselaer-Bosch en dochters. De kleine dame is jongste dochter Marie-Josée. Marie Josée Wanders-Kesselaer is de inzendster van de familiefoto's, waarvoor dank.

Bron: familieadvertenties Centraal Bureau voor Genealogie - Den Haag.

 

Het echtpaar Kesselaer-Lamkin. Beneden het echtpaar op oudere leeftijd.