Detail.

K René Jacques Simon Muller / Edouard Charles Hubert Muller - Helena Paulina Moes

- Een kruis -

 René Muller / * 17-1-1920 / † 6-6-1966

Edouard Muller / * 31-10-1911 / † 3-4-1991 / ? / Madeleine Moes / * 30-5-1919 / † 18-7-2004

Edouard Charles Hubert MULLER werd geboren op 31 oktober 1911 te Maastricht als zoon van Charles Pierre Joseph MULLER en Lucia Hubertina RIJNDERS. Hij overleed 3 april 1991, 79 jaar oud te Maastricht en werd 8 april 1991 te St. Pieter bijgezet in het graf van zijn broer René MULLER. Ee en Helena Paulina MOES, dochter van Stephanus MOES en Petronella SONDEIJKER, zijn 25 mei 1943 getrouwd te Maastricht.  11 september 1945 werd dit huwelijk kerkelijk ingezegend in de St. Matthiaskerk te Maastricht. Ee was illustrator-tekenaar en gaf les aan de kunstacademie. Zelf maakte hij mooie tekeningen en schilderijen van zijn leefomgeving. Bloemen hoorden thuis in de natuur en niet op een graf. Het toeval wil dat zijn "buurman" Van Deursen zijn tekenleraar is geweest. Ee was een echte Maastrichtenaar, kon goed vertellen, was een geziene gast tijdens feestjes, tekenende jaren op een cynische en humoristische manier in de Carnavalsgazet (De Oprechte Leugenaar ?).

Madeleine (Lein) werd geboren op 30 mei 1919 te Maastricht. Zij overleed 18 juli 2004, 85 jaar oud te Maastricht en werd 22 juli 2004 te St. Pieter bijgezet in het graf van haar echtgenoot.

Hun kindje Nn MULLER werd levenloos geboren op 6 februari 1948 te Maastricht en werd begraven op 9 februari 1948 te St. Pieter. Sterfhuis Jekerweg 107.

Ee's broer René MULLER werd geboren op 17 januari 1920 te Maastricht. Hij overleed 6 juni 1966, 46 jaar oud en werd 11 juni 1966 te St. Pieter begraven.

Nakomelingen zorgen dat dit graf er pico bello uitziet.

Het ontwerp van het herdenkingsbord "Bevrijding van Maastricht door de Amerikanen 14 sept. 1944", met beeltenissen van een Amerikaanse soldaat tussen de St. Servaas, de St. Jan, de O.L. Vrouwekerk en de beschadigde Maasbrug, is van Edouard Muller, de gravure van Alphons Sonneville. Achterkant: Maastricht the first liberated city of Holland. Bord: collectie Breur Henket.
Ee Muller legde een repetitie vast van de komische opera "Trijn de Begijn". 12 november 1966 opende het Carnavalsseizoen 1966 in een volle Sfinxzaal met de première van de komische opera "Trijn de Begijn" van de gebroeders Fons en Guus Olterdissen. De opera werd uitgevoerd door het zangkoor "Maasvogels" van de Papierfabriek KNP met medewerking van de Avantikapel. Bron: Tachtigjarige historie van de Avanti-Kapel te Maastricht (1901-1981) Maastricht-Heer 1981. Tekeningen van E. Muller.

't Mestreechs Volkleed is oorspronkelijk het slotlied uit de kemikke opera Trijn de Begijn, op tekst van Alphonse Olterdissen; de muziek werd geschreven door zijn broer Gustave Olterdissen. De melodie is grotendeels gebaseerd op die van het Albanese volkslied, gecomponeerd door de Roemeense componist Ciprian Porumbescu (1853-1883).

 

 

Op 12 november 1966 ging de musical Trijn de Begijn in première in de Sphinxzaal. Deze musical, die jong en oud verraste, vermaakte 5 volle zalen. Eind 1968, begin 1969 werden in eerste instantie 5 voorstellingen gegeven van de opera ‘De Kapitein vaan Köpenick’, eveneens van de gebroeders Olterdissen. Het publiek en de pers waren zeer enthousiast. Zowel Trijn de Begijn als de Kapitein vaan Köpenick werden op de plaat vastgelegd. Er werden honderden platen verkocht en zelfs aan Maastrichtenaren woonachtig in Amerika, Australië, Noorwegen en Canada. Bron: Mestreechter Operètte Vereiniging - Historie.

Foto met bijschrift op de achterzijde van Eduard Muller. De begrafenisstoet is hier op de hoek Bouillonstraat/Tongersestraat te Maastricht.

Alfons Olterdissen op zijn sterfbed, 58 jaar oud. Tekening toegeschreven aan Pilet, 1923. Bron: Stichting Historische Reeks Maastricht (Facebook).