
K
René Jacques Simon Muller / Edouard Charles
Hubert Muller - Helena Paulina Moes
- Een kruis -
René Muller / * 17-1-1920 / 6-6-1966
Edouard Muller / * 31-10-1911 / 3-4-1991 / ? /
Madeleine Moes / * 30-5-1919 / 18-7-2004
Edouard Charles Hubert MULLER werd geboren op 31 oktober 1911 te
Maastricht als
zoon van Charles Pierre Joseph MULLER en Lucia Hubertina RIJNDERS. Hij overleed 3 april 1991, 79 jaar oud te Maastricht en
werd 8 april 1991 te St. Pieter bijgezet in het graf van zijn broer
René MULLER. Ee en Helena Paulina MOES,
dochter van Stephanus MOES en
Petronella SONDEIJKER, zijn 25
mei 1943 getrouwd te Maastricht. 11 september 1945 werd dit
huwelijk kerkelijk ingezegend in de St. Matthiaskerk te Maastricht. Ee was
illustrator-tekenaar en gaf les
aan de kunstacademie. Zelf
maakte hij mooie tekeningen en schilderijen van zijn leefomgeving.
Bloemen hoorden thuis in de natuur en niet op een graf. Het toeval
wil dat zijn "buurman" Van Deursen zijn tekenleraar is geweest. Ee
was een echte Maastrichtenaar, kon goed vertellen, was een geziene
gast tijdens feestjes, tekenende jaren op een cynische en
humoristische manier in de Carnavalsgazet (De Oprechte Leugenaar ?). Madeleine
(Lein)
werd geboren op 30 mei 1919 te Maastricht. Zij overleed 18 juli
2004, 85 jaar oud te Maastricht en werd 22 juli 2004 te St. Pieter
bijgezet in het graf van haar echtgenoot.
Hun kindje Nn
MULLER werd levenloos geboren op 6 februari 1948 te Maastricht en
werd begraven op 9 februari 1948 te St. Pieter. Sterfhuis Jekerweg
107.
Ee's broer René MULLER werd geboren op 17 januari 1920 te Maastricht. Hij overleed
6 juni 1966, 46 jaar oud en werd 11 juni 1966 te St. Pieter begraven.
Nakomelingen zorgen dat dit graf er pico bello uitziet.
|
 |
| Het ontwerp van het herdenkingsbord "Bevrijding
van Maastricht door de Amerikanen 14 sept. 1944", met
beeltenissen van een Amerikaanse soldaat tussen de St.
Servaas, de St. Jan, de O.L. Vrouwekerk en de beschadigde
Maasbrug, is van Edouard Muller, de gravure van Alphons
Sonneville. Achterkant: Maastricht the first
liberated city of Holland. Bord: collectie Breur Henket. |
 |
|
Ee Muller legde een repetitie vast van de komische opera "Trijn
de Begijn". 12 november 1966 opende het Carnavalsseizoen 1966 in een
volle Sfinxzaal met de première van de komische opera "Trijn de
Begijn" van de gebroeders Fons en Guus Olterdissen. De opera werd
uitgevoerd door het zangkoor "Maasvogels" van de Papierfabriek KNP
met medewerking van de Avantikapel. Bron: Tachtigjarige
historie van de Avanti-Kapel te Maastricht (1901-1981)
Maastricht-Heer 1981. Tekeningen van E. Muller.
't Mestreechs Volkleed
is oorspronkelijk het slotlied uit de kemikke opera Trijn de
Begijn, op tekst van Alphonse Olterdissen; de muziek werd
geschreven door zijn broer Gustave Olterdissen. De melodie is
grotendeels gebaseerd op die van het Albanese volkslied,
gecomponeerd door de Roemeense componist Ciprian Porumbescu
(1853-1883).
|
 |
| Op 12
november 1966 ging de musical Trijn de Begijn in première in de
Sphinxzaal. Deze musical, die jong en oud verraste, vermaakte 5
volle zalen. Eind 1968, begin 1969 werden in eerste instantie 5
voorstellingen gegeven van de opera De Kapitein vaan Köpenick,
eveneens van de gebroeders Olterdissen. Het publiek en de pers waren
zeer enthousiast. Zowel Trijn de Begijn als de Kapitein vaan
Köpenick werden op de plaat vastgelegd. Er werden honderden platen
verkocht en zelfs aan Maastrichtenaren woonachtig in Amerika,
Australië, Noorwegen en Canada. Bron: Mestreechter Operètte
Vereiniging - Historie. |
 |

| 
|
Foto
met bijschrift op de achterzijde van Eduard Muller.
De begrafenisstoet is hier op de hoek Bouillonstraat/Tongersestraat
te Maastricht. |
Alfons Olterdissen op zijn sterfbed, 58 jaar oud. Tekening
toegeschreven aan Pilet, 1923. Bron:
Stichting Historische Reeks Maastricht (Facebook). | 
|
|